Τα σύγχρονα κανάλια είναι VBR υψηλού bitrate. Σε σταθερά CBR multiplex χωράνε ίσως τρία πριν ξεχειλίσει — οπότε σκορπάτε δεκάδες multiplex σε όλη τη μπάντα, σπρώχνετε QAM-256 παντού, και ξαφνικά όλο το δίκτυο πρέπει να είναι τέλειο: γραμμικότητα ενισχυτών, κλίση, προσαρμογή, κατάσταση καλωδίου σε εκατοντάδες MHz. Ένα αδύναμο σημείο οπουδήποτε και οι συνδρομητές βλέπουν artifacts, διακοπές — κι εσείς μαζεύετε εξόδους τεχνικών.

Το TSC statmux στοιβάζει όλα αυτά τα VBR κανάλια σε μια χούφτα multiplex — οι κορυφές του ενός καναλιού γεμίζουν τις κοιλάδες του άλλου. Καταλαμβάνετε ένα μικρό συνεχόμενο κομμάτι φάσματος αντί για όλη τη μπάντα, και το φάσμα που ελευθερώνεται το ξοδεύετε σε αντοχή, όχι σε στρίμωγμα.

Σε εσάς ορίζετε το pool· το TSC κατανέμει τα bits. Ορίζετε πόσα κανάλια, το συνολικό bitrate του MPTS και ανά κανάλι ελάχιστο, μέγιστο και προτεραιότητα. Το TSC κατανέμει bitrate σε πραγματικό χρόνο ανάλογα με την πολυπλοκότητα της σκηνής — η έντονη κίνηση παίρνει περισσότερα, οι στατικές σκηνές επιστρέφουν bits — ώστε το άθροισμα να μένει πάντα μέσα στον σταθερό προϋπολογισμό μεταφοράς σας, με ελάχιστο null padding.

Μετράει περισσότερο εκεί όπου το φάσμα είναι λίγο εξαρχής. Μια άδεια MMDS σας δίνει το πολύ δώδεκα φέροντα — και η μπάντα συχνά μοιράζεται ανάμεσα σε δύο παρόχους με ένα κανάλι φύλαξης στη μέση, αφήνοντας στον έναν έξι και στον άλλον πέντε. Ή έχετε τρία multiplex DVB-T2 και τέλος. Στα πέντε φέροντα — πόσο μάλλον στα τρία — το statmux δεν είναι βελτιστοποίηση, είναι ο μόνος τρόπος να βγάλετε στον αέρα ένα πακέτο για το οποίο θα πληρώσει κάποιος.

Είναι η ίδια κατηγορία δυναμικού ελέγχου ρυθμού με επίγνωση σκηνής όπως το AWS Elemental Statmux — παραδοτέο ως λογισμικό στο δικό σας GPU υλικό, ενσωματωμένο στο ίδιο κουτί με transcoding, playout, διανομή και τιμολόγηση, χωρίς αδειοδότηση broadcast encoder ανά κόμβο.